Dit is een vertaling van het Engelse origineel.

Dit boek geeft een beschrijving van de klassieke mechanica, beginnend met de klassieke formuleringen van de beweging van puntdeeltjes. Pas toen de klassieke mechanica al goed gevestigd was, realiseerde men zich dat er in veel systemen twee domeinen voor beweging bestaan: niet-chaotisch en chaotisch. Dit is een moderne uiteenzetting van de klassieke mechanica, inclusief de chaostheorie en de verbanden met latere theoretische ontwikkelingen. De uiteenzetting bestaat uit de presentatie van interessante problemen, waarvan er vele zijn opgelost en de rest aan de lezer wordt overgelaten. De problemen zijn afkomstig uit cursussen klassieke mechanica en wiskunde die werden gevolgd aan Caltech, Oxford en de Universiteit van Wisconsin. De cursussen variëren van bachelorniveau tot gevorderd masterniveau. De cursussen hadden, zoals je zou verwachten, een rijke en geavanceerde selectie aan leerboeken en naslagwerken, en die naslagwerken worden hier eveneens gebruikt. Naarmate we verdergaan met de stof, zullen we zien dat we in feite gewone differentiaalvergelijkingen van toenemende complexiteit bestuderen (die bijvoorbeeld overeenkomen met complexere slingerbewegingen, zoals het toevoegen van een wrijvingskracht). Deze sterke overeenkomst met de onderliggende wiskunde van gewone differentiaalvergelijkingen rechtvaardigt de opname van een appendix met een kort overzicht van gewone differentiaalvergelijkingen vanuit het perspectief van de toegepaste wiskunde.

Naast een moderne uiteenzetting van de onderliggende theorie van gewone differentiaalvergelijkingen, inclusief chaos, zijn de andere belangrijke moderne elementen het aangeven waar de klassieke mechanica een brug kan slaan naar toekomstige theorieën, zoals de kwantummechanica en de speciale relativiteitstheorie. Er zijn vijf theoretische toepassingsgebieden van de klassieke mechanica waar de kwantummechanica triviaal op aansluit (door analytische uitbreiding/voortzetting, of door algebraïsche aanpassing van abelisch naar niet-abelisch), en deze gebieden worden gedetailleerd beschreven. Op dezelfde manier zijn er drie experimentele toepassingsgebieden waar de speciale relativiteitstheorie op aansluit, die ook worden beschreven.